سگرمه های اندوه
حالا به هرچه به فکر فر وم یرود فکر م یکنم
به اندوهی که لای موهای تو م یپیچد و باز نم یماند
به ردِ گریه بر سگرم ههای تو هنگام تلخی — تلخی ایام
به شیر دوشیدن مادرم
هنگامی که از گاوهای گرسنه به صحرا پناه م یبرد
به ردِ بخیه بر شان ههای پدر
وقتی معدن هنوز
مکع بهای ذغال و خستگی را از تنش به در م یکرد.
گارانتی بازگشت وجه 
کد تخفیف خرید 
درگاه آنلاین پرداخت 
نماد اعتماد الکترونیکی 